Zespół, który mówi, że ma swoją pracę i oprócz tego jeszcze OKR-y, dostał źle napisany cel

OKR mówi, co jest ważne i jak to zmierzyć. Nie mówi, czy praca nad tym w ogóle płynie, a jest to praca w dużej mierze niewidoczna, więc bez wizualizacji zostaje w głowach ludzi. Tu zaczyna się ta rozmowa i zaczyna się od przesunięcia: Kanban przestaje być tablicą jednego zespołu. Działa fraktalnie, czyli powiela się na kolejnych poziomach. Zadania zespołu składają się na kartę wyższego poziomu, cały produkt staje się kartą w portfolio organizacji, a na to wszystko da się nałożyć soczewkę celów.

Z tego przesunięcia biorą się trzy rzeczy, których w samych celach nie ma. Pierwsza to widoczny podział pracy: na tej samej tablicy i w tym samym narzędziu, w którym zespół pracuje na co dzień, ma dać się odróżnić zadanie robione na rzecz celu od bieżączki. Osobne narzędzie do celów jest narzędziem, do którego ktoś zapomni się zalogować. Druga to limit rzeczy robionych naraz zamiast rzucania się na wszystkie cele w pierwszym tygodniu cyklu. Lepiej mieć trzy domknięte niż pięć prawie zrobionych, bo prawie zrobione nie daje ani wyniku, ani pętli zwrotnej, a po wnioski się te cele stawia. Trzecia to pętle zwrotne dobrane do poziomu, którym wolno się zagęszczać, im bliżej terminu.

Najostrzejsze zdanie pada jednak gdzie indziej i jest niewygodne dla każdego, kto te cele w firmach pisze, więc i dla nas. Jeśli w zespole słychać, że ludzie mają swoją codzienną pracę, a oprócz tego jeszcze OKR-y, to znaczy, że coś poszło nie tak z celami, a nie z zespołem. Cel ma się rozkładać na konkretne zadania operacyjne, a nie stać obok nich. Praktycznie wygląda to tak, że zamiast obiecywać komuś procent czasu, umawiacie się na udział zadań celowych stale obecnych na tablicy. Procent jest złudzeniem: z ośmiu godzin po spotkaniach i przerwach zostaje sześć, a po jednej pilnej wrzutce trzy. Jeśli przez kolejne dwutygodniowe okresy z tablicy schodzi wyłącznie bieżączka, a zadania podporządkowane celom stoją, to jest sygnał wyjścia poza plan. Nie da się tego ścisnąć w ostatnich dwóch tygodniach kwartału, bo to nie jest zakuwanie do egzaminu.